En dan ineens uit het niets veranderd je leven op stel en sprong
mijn zoon heeft aanvallen en ze weten nog niet waarom.
Je kind zo te zien liggen, met draaiende ogen is niet fijn
dit doet voor een ouder dan ook verschrikkelijk veel pijn.
Onderzoeken en wat al niet meer
die onzekerheid maakt me gek en doet verschrikkelijk zeer
Eindelijk het antwoord is daar........
epilepsie verdomme is dit echt waar???
Gedachten en beelden schieten door mijn hoofd
mijn leven staat even stil en ik ben verdoofd.
Wat nu, waarom hij.......
we hadden net ons leventje weer op de rij.
Aan de medicijnen dan maar dag in dag uit
en dan ........ hoera het gaat goed de aanvallen blijven uit.
Alleen loslaten kan ik het niet
maar het moet, hij moet verder zonder twijfel, angst en verdriet.
Stef mijn zoon, mijn trots van 10 jaar oud
jou leven wordt met de dag verder opgebouwd.
Epilepsie of niet.......
jou en ons kapot laten maken door deze ziekte dat lukt zeker niet.
Liefs Mama
xxx
